Baalbek leży w północnej części doliny Bekaa na 1170 m i mieści największe sanktuarium, jakie kiedykolwiek zbudowali Rzymianie. Znane pod rzymskim panowaniem jako Heliopolis, powstawało przez dwa stulecia od około 15 roku p.n.e., na terenie już wcześniej poświęconym semickiemu bogu nieba — stąd nazwa.
Świątynia Jowisza
Główna świątynia stała na platformie 88 na 48 m i otaczały ją 54 kolumny, każda o wysokości 19,9 m i średnicy 2,2 m, najwyższe w świecie klasycznym. Sześć wciąż stoi i to one są obrazem Libanu. Platforma pod nimi zawiera trzy wapienne bloki zwane trylitem, każdy długi na jakieś 19 m i ważący około 800 ton — jak przewieziono je 800 m z kamieniołomu, nigdy nie zostało w pełni wyjaśnione.
Świątynia Bachusa
Mniejsza świątynia obok jest jedną z najlepiej zachowanych rzymskich świątyń świata: ściany celli stoją niemal na pełną wysokość, kasetony stropu zachowały rzeźbę, a portal jest nienaruszony. Jest większa od Partenonu. Któremu bogu ją poświęcono, pozostaje sporne; Bachus to nowożytny domysł oparty na motywie winorośli.
Kamieniołom
Kilka minut od stanowiska leży Kamień Brzemiennej Kobiety, wycięty blok ważący około 1000 ton, wciąż połączony ze skałą macierzystą, a obok jeszcze większy, znaleziony w 2014 roku i szacowany na 1650 ton, najcięższy znany obrobiony kamień.
Dlaczego tutaj
Bekaa była spichlerzem rzymskiego wschodu, a Heliopolis kolonią weteranów piątego i ósmego legionu. Budowa takiej skali w prowincjonalnej dolinie była deklaracją polityczną o zasięgu imperium i finansowali ją przez ponad dwa stulecia kolejni cesarze, dlatego kompleksu nigdy nie ukończono.
Festiwal
Międzynarodowy Festiwal w Baalbek odbywa się wśród ruin od 1956 roku, z wykonawcami od Fajruz po Ellę Fitzgerald, przerwany tylko przez wojnę domową. Trwa w lipcu i sierpniu.
Praktyka
Baalbek jest dwie godziny od Bejrutu przez pasmo Libanu. Miasto leży w rejonie silnej obecności Hezbollahu, a rządowe zalecenia dla Bekaa bywają restrykcyjne; sprawdź aktualną sytuację przed wyjazdem i jedź z kierowcą albo w wycieczce, a nie samodzielnie. Samo stanowisko jest spokojne i obsadzone. Połącz z Anjar i winiarnią w drodze powrotnej.
Po Rzymie
Sanktuarium stało się za Teodozjusza kościołem bizantyjskim, potem twierdzą Umajjadów, a następnie cytadelą mamelucką i osmańską; średniowieczne mury i wieże wokół świątyń pochodzą z tego okresu. Trzęsienie ziemi w 1759 roku zwaliło większość kolumn Jowisza. Niemieccy archeolodzy prowadzili tu wykopaliska w latach 1898-1904, a ich fotografie do dziś są podstawową dokumentacją.