Cedrus libani jest na fladze Libanu, na banknotach i w Eposie o Gilgameszu. Lasy pokrywały kiedyś większość pasma; wycięto je na egipskie świątynie, fenickie statki, Świątynię Salomona, rzymskie floty i osmańskie koleje, a do XX wieku zostały z nich fragmenty.
Cedry Boże
Horsz Arz el-Rab nad Bszarri, na 2000 m, to najsłynniejszy gaj: kilkaset drzew, część ponad tysiącletnia, a garstka być może znacznie starsza. Jest obiektem UNESCO. Kamienny mur zbudowany w XIX wieku przez maronickiego patriarchę ochronił gaj przed kozami i dlatego przetrwał. Wśród drzew stoi kaplica, a małe muzeum objaśnia historię.
Tannourine i Szuf
Rezerwat Tannourine na północ od Byblos mieści gęstszy i zdrowszy las około 60 tysięcy drzew i jest znacznie rzadziej odwiedzany. Rezerwat Cedrów Szuf na południe od Bejrutu jest największym obszarem chronionym kraju, 550 kilometrów kwadratowych, mniej więcej pięć procent Libanu, i zawiera trzy odrębne lasy cedrowe, w tym gaj Barouk, ze znakowanymi szlakami i przewodnikami.
Czym jest to drzewo
Cedrus libani dorasta do 40 m, ma płaską rozłożystą koronę i potrafi żyć znacznie ponad tysiąc lat. Nie jest bliskim krewnym amerykańskich cedrów o tej samej nazwie. Drewno jest aromatyczne, odporne na gnicie i owady, a właśnie to połączenie sprawiało, że przez trzy tysiące lat opłacało się je przewozić przez wschodnią część Morza Śródziemnego.
Zagrożenie
Cedr jest pod presją ocieplającego się klimatu, który przesuwa jego strefę wysokościową w górę, gradacji owadów wcześniej powstrzymywanych przez mroźne zimy oraz zabudowy turystycznej przy górnej granicy lasu. Programy zalesiania posadziły setki tysięcy sadzonek, ale drzewa rosną wolno, a przeżywalność zależy od opadów.
Wędrowanie
Lebanon Mountain Trail biegnie 470 km od Andqet na północy do Mardżajun na południu, przez 76 miejscowości, i mija kilka gajów cedrowych. Pokonuje się go w około trzydzieści dni albo odcinkami, z kwaterami we wsiach, i jest najlepszym sposobem zobaczenia gór w tempie, na jakie zasługują.
Praktyka
Bszarri jest trzy godziny od Bejrutu i można je połączyć z leżącą poniżej doliną Kadisza. W rejonie Cedrów działa też główny ośrodek narciarski Libanu, więc droga jest zimą utrzymywana. Wstęp do gajów jest symboliczny, a schodzenie ze ścieżek zabronione.