Bekaa to dolina ryftowa długa na około 120 km, na średniej wysokości 1000 m, między pasmem Libanu a Antylibanem na granicy syryjskiej. Dostaje 600 mm deszczu zimą i niemal nic latem, przy chłodnych nocach i 300 dniach słońca, co akurat jest bliskie ideału dla winorośli.
Wino
Wino robi się tu od co najmniej pięciu tysięcy lat; Fenicjanie eksportowali je po całym Morzu Śródziemnym, a Baalbek nie bez powodu miał świątynię Bachusa. Współczesny przemysł zaczął się w 1857 roku, gdy jezuici w Ksarze posadzili winorośl z Algierii i odkryli pod majątkiem rzymski system piwnic. Chateau Musar, założone w 1930 roku w Ghazir, zyskało międzynarodową sławę częściowo dlatego, że produkowało przez całą wojnę domową, wożąc winogrona przez linie frontu.
Winiarnie
Ksara jest największym producentem, a jej dwa kilometry rzymskich i naturalnych piwnic są otwarte na zwiedzanie kończące się degustacją. Kefraya ma restaurację z widokiem przez winnice na góry. Massaya, Chateau Marsyas i rosnąca liczba małych producentów przyjmują gości, zwykle po telefonie, a nie przez system rezerwacji. Czerwienie to najczęściej kupaże cabernet, syrah i cinsault; odradzają się rodzime białe odmiany obeideh i merwah. Arak, anyżowy destylat, powstaje z tych samych winnic i jest napojem narodowym.
Anjar
Na wschodnim skraju doliny stoi jedyne znaczące umajjadzkie miasto w Libanie, zbudowane około 714 roku przez kalifa Walida I i porzucone w ciągu trzydziestu lat. To prostokątne miasto w murach, na rzymskiej siatce, z pałacem, meczetem, łaźniami i dwiema alejami kolumnowymi krzyżującymi się przy tetrapylonie. Ponieważ było zamieszkane tak krótko i nigdy nie zabudowane później, plan jest w pełni czytelny. Jest obiektem UNESCO i zwykle stoi pusty.
Dolina dzisiaj
Bekaa produkuje większość libańskich warzyw, zbóż i nabiału, a zarazem mieści dużą populację syryjskich uchodźców w nieformalnych osiedlach. To robocza okolica rolnicza, a nie wypielęgnowany region winiarski, i kontrast między salą degustacyjną a drogą za bramą jest częścią tego, co się widzi.
Praktyka
Zahle, stolica doliny, leży 55 km od Bejrutu przez przełęcz Dahr el-Baidar i słynie z restauracji nad rzeką. Zalecenia dla części Bekaa bywają restrykcyjne; szlak winiarski wokół Zahle i Anjar jest standardowo odwiedzanym obszarem i z kierowcą zwykle nie sprawia kłopotu.